Diary

2016/Jan/27

ปกติที่บ้านเรามีนกกางเขนมาอาศัยอยู่ในสวน แล้วก็ชอบมาขอกินตรงระเบียงหน้าบ้านเป็นประจำ แม่เราลงทุนไปซื้อหนอนนกอบแห้งมาไว้ใช้เลี้ยงนกกางเขนโดยเฉพาะเลย
มีตัวนึง เป็นตัวผู้ อยู่มาตั้งแต่สมัยอั๊งยังอยู่ ตอนเขายังเป็นนกวัยรุ่นเพิ่งโตขึ้นมา แม่เขาพามาหาอาหารที่บ้านเรา ตัวแม่จะไม่ค่อยกล้าเข้าใกล้คน แต่ตัวลูกเนี่ย บังเอิญมาเห็นตอนที่แม่เราอุ้มอั๊งออกไปอาบแดด เห็นอั๊งนั่งอยู่บนมือแม่เรา เขาก็เลยเหมือน imprint นิด ๆ ว่ามนุษย์คนนี้ไว้ใจได้ นับแต่นั้นมาเขาก็มาอ้อนแม่เรา มาขออาหารบ้าง
แม่เราฟังเสียงร้องของเขาเป็น "ซีจี กะดิ๊กกิ๊ก" เลยตั้งชื่อให้ตามเสียงที่ได้ยินว่า "ซีจี" แล้วก็เรียกตัวแม่นกว่า "ซีจู"
เวลาผ่านไป ซีจูหายสาปสูญไปในวันหนึ่งที่เทศบาลมาพ่นยากำจัดยุงที่เป็นควันขาว ๆ ฟุ้งทั่วซอย ไม่รู้ว่าตายหรือหนีไป เหลือแต่ตัวลูกคือซีจี ซึ่งก็โตเป็นหนุ่มแล้ว อยู่เป็นนกกางเขนเจ้าถิ่นในบริเวณบ้านเราต่อมาเรื่อย ๆ
อยู่ไปนานเข้า ชื่อก็เริ่มเพี้ยน จาก "ซีจี" กลายเป็น "จุดจี๊" หรือบางทีก็เรียกแค่ "จุด"
พออั๊งเสียไป แม่เราก็เศร้าเสียใจมาก ช่วงนี้จุดก็เริ่มเข้ามาอ้อนแม่เรา มาขอกินบ่อยขึ้น เหมือนมาเป็นตัวแทนอั๊งให้แม่เราดูแล จะได้ไม่จมอยู่กับความเศร้านานเกินไป
จุดอยู่เป็นหนุ่มโสดมานานหลายปีมาก จนกระทั่งเมื่อประมาณ 2 ปีที่แล้ว จุดเริ่มพานกกางเขนตัวเมียตัวนึงมาที่บ้าน แม่เราก็ตั้งชื่อให้นกตัวเมียอย่างโคตรเล่นง่ายว่า "สองจุด"
ตอนแรกแม่เราก็นึกดีใจว่าจุดคงกำลังจะสร้างครอบครัว อาจจะได้เห็นลูกนกกางเขน แต่ก็ไม่เป็นไปตามคาด เพราะจุดกับสองจุดเหมือนเข้ากันไม่ค่อยได้ จุดชอบมาหาคนที่บ้านเรา มาขอกิน แต่สองจุดไม่ชอบเข้าใกล้คน และไม่ชอบมาบ้านเรา
บางทีเห็นจุดหลบมาขอกินแล้วนั่งร้องเพลงอยู่คนเดียวตรงหน้าศาลพระภูมิที่บ้านเรา เราเคยช่วยไปให้อาหารแล้วนั่งดูเขา เขาก็นั่งอยู่บนกิ่งไม้ใกล้ ๆ อยู่ห่างตัวเราแค่ไม่ถึงเมตร ร้องเจื้อยแจ้ว บางทีก็เหมือนบ่นปรับทุกข์อะไรสักอย่างให้เราฟัง สักพักมีเสียงยัยสองจุดร้องเรียกมาจากอีกฟากตึก เสียงจิก ๆ วีน ๆ จุดก็จะสะดุ้ง ท่าทางตึงเครียด ลุกลี้ลุกลน หันมามองเราเหมือนขอโทษขอโพย แล้วรีบบินไปหาแฟน คือเห็นแล้วเหมือนหนุ่มที่มีแฟนเอาแต่ใจ ไม่ค่อยเข้าใจกันน่ะ
และเมื่อประมาณปีที่แล้วนี่เอง มีนกกางเขนตัวเมียตัวใหม่มาที่บ้านเรา เหมือนจะเป็นนกวัยรุ่นที่เพิ่งโตขึ้นมา ตอนแรกนางมาพร้อมแม่นก แล้วสักพักตัวแม่ก็หายไป ทิ้งนางไว้ที่บ้านเรา
นกกางเขนตัวเมียตัวนี้นิสัยคล้ายจุดมาก คือไม่กลัวคน มาอ้อนขอกินแบบสบาย ๆ และดูท่าทางชอบอยู่บ้านเรามาก แม่เราก็ตั้งชื่อให้แบบโคตรเล่นง่ายอีกแล้วว่า "สามจุด"
ช่วงนั้น จุดกับสองจุดทะเลาะตบบ่อยมาก จนในที่สุดสองจุดก็หายไป คาดว่าคงเลิกกับจุดแล้วไปอยู่ที่อื่น
จุดก็เลยมาลงเอยกับยัยสามจุดแทน แล้วก็ดูท่าทางเข้ากันได้ดีด้วย เพราะนิสัยกับความชอบคล้าย ๆ กัน
เมื่อประมาณกลางปีที่แล้ว แม่เราสังเกตว่าบางทีจุดมาขอกินแบบรีบ ๆ แล้วคาบอาหารบินกลับไปด้วย แค่ไม่นานหลังจากนั้น จุดกับสามจุดก็พาลูกนกวัยหัดบินมาด้วย 2 ตัว พามาทำความคุ้นเคยกับบ้านเรา และสอนให้หัดอ้อนมนุษย์เพื่อขอกิน (ฮา)
คราวนี้เราไม่ปล่อยให้แม่ตั้งชื่อก่อนแล้ว (ฮา) เราเห็นพฤติกรรมลูกนกตัวนึง เวลามาขอกินแล้วจะมีนกกระจอกมาแย่ง ลูกนกตัวนี้จะไล่ด้วยการพุ่งชนนกอื่นจนกระเด็นตกขอบระเบียงไป เราเลยตั้งชื่อว่า "โบวลิ่ง" และแอบเดาในใจว่าน่าจะเป็นตัวผู้ เพราะดูท่าทางซ่า ๆ ซน ๆ ในขณะที่พี่น้องอีกตัวจะดูเรียบร้อยกว่า นิ่งกว่า แต่บทจะโดนแย่งกินแล้วอารมณ์ไม่ดีขึ้นมา เธอจะใช้เท้าขยุ้มแล้วจิกตบ... แม่เราคาดเดาว่าตัวนี้น่าจะเป็นตัวเมีย ก็ตั้งชื่อให้เข้ากับอีกตัวว่า "บุ๊ลุ"
เวลาผ่านไปจนกระทั่งลูกนกสองตัวผลัดขนโตเต็มที่ ขนเต็ม เห็นสีขนชัดเจน ก็ปรากฏว่าเรากับแม่เดาถูก โบวลิ่งเป็นตัวผู้ บุ๊ลุเป็นตัวเมีย สำเนาถูกต้องเหมือนพ่อกับแม่เปี๊ยบ แต่ตัวสูงใหญ่กว่าพ่อแม่ เพราะช่วงวัยกำลังโตได้อาหารสมบูรณ์มากจากบ้านเรา
เรากับแม่มีโอกาสได้เห็นภาพน่ารัก ๆ ของครอบครัวนกกางเขน 4 ตัวพ่อแม่ลูกอยู่พักใหญ่
แต่ตามธรรมชาติ พอลูกนกโตแล้ว ลูกที่เป็นตัวผู้ก็ต้องแยกออกไปหาอาณาเขตของตัวเอง ช่วงหลัง ๆ โบวลิ่งไม่ค่อยมาขอกินที่บ้านเราแล้ว แต่นาน ๆ ทีก็ยังแวะมาบ้าง ส่วนบุ๊ลุยังอยู่กับแม่สามจุด ยังตามไปไหนมาไหนกับแม่อยู่

เมื่อไม่นานมานี้ จุดเริ่มมีท่าทางแปลก ๆ ไป แปลกแบบ...พูดไม่ถูก
ปกติจุดจะมาขอกินตลอดวัน แต่บางวันจุดมาแค่ไม่กี่ครั้งแล้วหายไปยาว ๆ บางทีก็มากินเยอะมากแค่มื้อเดียวแล้วหายไปทั้งวัน

เมื่อประมาณสัปดาห์ที่แล้ว เราเหมือนมีลางสังหรณ์ คืออยู่ดี ๆ เราก็พูดกับแม่ประมาณว่า "เนี่ย จุดมาขอกินทุกวันแบบนี้ ถ้าสักวันนึงจุดหายไปแล้วไม่กลับมาอีก พวกเราคงใจหายเนอะ"
แต่ก็ได้แต่ทำใจ เพราะเขาเป็นนกในธรรมชาติ ต่อให้เอ็นดู รัก ผูกพันยังไง ก็ไม่สามารถตามดูแลเขาได้ตลอดเวลา เขาจะตายเมื่อไหร่ที่ไหนก็ไม่รู้ คงไม่มีโอกาสจะได้ฝังศพให้ด้วยซ้ำ

เมื่อวันเสาร์ที่ 23 ม.ค. ที่ผ่านมา แม่เราสังเกตเห็นครอบครัวจุดมาครบพร้อมหน้า 4 ตัวพ่อแม่ลูก ยังแปลกใจว่าวันนี้จุดไม่ไล่ลูกชาย
วันถัดมาคือวันอาทิตย์ที่ 24 ม.ค. ฝนตกหนักตั้งแต่เช้า และอากาศก็หนาวกระทันหัน แม่เราได้เจอจุดเป็นครั้งสุดท้ายหลังฝนตกวันนั้น จุดมาขอกินตามปกติ แต่โดนนกอื่นไล่ จุดเลยบินหนีไป แล้วก็ไม่กลับมาอีกเลยทั้งวัน คืนนั้นอากาศหนาวมากด้วย แม่เรายังเป็นห่วงพวกครอบครัวจุดเลยว่าจะทนหนาวไหวมั้ย
วันต่อมาคือวันจันทร์ที่ 25 ม.ค. เราเห็นข่าวภาคเหนือหนาวมากถึงขนาดมีนกบินอยู่แล้วช็อคอากาศหนาวจนตกลงมาตายให้เห็น แล้ววันนั้นจุดไม่มาเลย มีแต่สามจุดกับลูกสองตัวมาขอกิน แม่เรายิ่งกังวล
วันอังคาร จุดก็ยังไม่มา แม่เราเริ่มทำใจแล้วว่าจุดอาจจะตายแล้ว
มาถึงวันนี้ เป็นวันที่ 3 แล้วที่จุดไม่มาให้เห็นเลย ทั้งเราทั้งแม่ก็ค่อนข้างแน่ใจแล้วว่าจุดคงจากไปแบบไม่มีวันกลับมาอีกแล้ว

นึกแล้วก็ใจหาย
ทั้งที่คิดว่าคงจะไม่เศร้าอะไรมากมาย แต่พอพิมพ์มาถึงตรงนี้ เราก็น้ำตาไหลอยู่ดี

ขอให้ไปอยู่ในภพภูมิที่ดีนะจุด
ไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น บ้านนี้จะดูแลครอบครัวของจุดต่อไปให้ดีที่สุด
ถ้าจุดได้ไปเจอพี่อั๊งก็ฝากบอกพี่อั๊งด้วยว่าไม่ต้องห่วงนะ

ภาพวันสุดท้ายที่เราถ่ายจุดเอาไว้ได้ เมื่อวันจันทร์ที่ 6 กรกฎาคม 2558 ตอนที่จุดกับสามจุดมาคาบหนอนอบแห้งจะไปป้อนลูก


Creative Commons License
ผลงานนี้ โดย Aisa ใช้สัญญาอนุญาตของครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง 3.0 ประเทศไทย.
This work by Aisa is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 3.0 Thailand License.


MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com