มาอัพอย่างเลทๆอีกแล้ว

ขอเชิญพบกับรีพอร์ต(รึเปล่า?)เลยดีกว่า

ComiCon Road #4 (Kokoro #4)
Sun. 2009/04/26

งานนี้อุตส่าห์ตั้งใจว่าจะไม่อดนอนก่อนวันงานแล้วเชียวนะ
แต่พอถึงคืนก่อนวันงาน ก็มีเหตุให้ต้องอดนอนกันทั้งพี่ทั้งน้องจนได้...

เริ่มจากเรา ที่เหลือภารกิจอีกแค่ 3 อย่างในคืนนั้น นั่นคือ
- เย็บผ้าคาดตา
- เซ็ตวิกอีกหัวให้เสร็จ
- ทำเสบียงเตรียมไว้

ฟังดูไม่เยอะ ใช่มะ?

...แต่สิ่งไม่คาดฝันมักเกิดขึ้นได้เสมอ...

ผ้าคาดตา เย็บพลาดแล้วพลาดอีก ไม่พอดีซะที เลยต้องแก้แล้วแก้อีก
(คือถ้าไม่แก้ล่ะก็...ดิฉันได้กลายเป็น รอย มัสแตง ภาคมูฟวี่ แน่ๆ  )
กว่าจะเสร็จก็ประมาณเที่ยงคืนได้มั้ง

หลังจากเอาผ้าปิดตาที่เพิ่งเย็บเสร็จสดๆร้อนๆไปซักตาก เราก็รีบมาจัดการวิกอีกหัวนึง
วิกหัวนี้ทำเราเสียเวลามากกว่าหัวแรกตั้งเยอะแน่ะ
ใช้เวลาไปทั้งหมดประมาณสามชั่วโมงกว่าๆ
กว่าจะเสร็จก็ล่อเข้าไปตีสี่
โอ้วมายก๊อด! ไม่ต้องนอนแล้วเว้ย! สลัดมันฝรั่ง!  =[]=

ใช่แล้ว...จากนั้นเราก็เข้าครัวทำสลัดมันฝรั่งไว้เป็นเสบียงไปงาน
ออกไปนั่งต้มมันฝรั่งตอนตีสี่ หลอนดีพิลึก (แต่คนบ้านเราเค้าชินกันหมดแล้วล่ะ 5555)

สรุปว่าเตรียมการทุกอย่างเสร็จตอนประมาณตีห้ากว่าๆ

เราก็กะว่าจะอาบน้ำแล้วแต่งตัวเตรียมไปงานเลยอ่ะนะ
(คราวนี้ไม่ได้เผลอหลับคาห้องน้ำแบบตอนงานกันดั้มด้วยนะเออ!)
แต่พออาบน้ำเสร็จแล้วเข้าห้องมาตอนหกโมงครึ่ง...ก็เผลอหลับจนได้...
ตื่นมาอีกทีแปดโมงกว่า แทบร้องกรี๊ดเป็นภาษาไอร์แลนด์เหนือ (จริงๆก็กรี๊ดไปแล้วล่ะ)

พอตื่นปุ๊บ สิ่งแรกที่ทำคือรีบงัวเงียคว้าโทรศัพท์โทรหาต่ายทันที
ถึงได้ทราบความว่าคุณแฝดน้องก็อดนอนเหมือนกัน
เหตุเพราะนังน้องส้ม(ฮาโร่)สีไม่ยอมแห้งซะที
น้องไหลล์เลยต้องนั่งพัดนั่งเป่ามันเกือบทั้งคืน แต่จนถึงเช้าสีก็ยังไม่ยอมแห้งสนิทอยู่ดี
พี่ขอขอบคุณในความเสียสละอันยิ่งใหญ่ที่น้องทำเพื่อน้องส้มของพวกเรานะจ๊ะ  TTwTTb

และนี่ก็คือที่มาของโปรเจ็คคอส แฝดนรกตกถังแกลบ ภาค สไนเปอร์อดนอน นั่นเอง 

จากที่คุยกัน ไหนๆก็สายแล้ว ไปไม่ทันเปิดงานแน่ๆอยู่แล้ว
เลยตกลงกันว่าจะไปถึงงานสักประมาณเที่ยงๆก็แล้วกัน

ด้วยความที่ชุดซีซั่นแรกยังเป็นเสื้อผ้าที่ดูปกติมนุษย์
แถมสีผมและทรงผมพี่เล็งก็ปกติมนุษย์เช่นกัน
เราก็เลยแต่งหน้าแต่งตัวและใส่วิกเสร็จเรียบร้อยซะตั้งแต่อยู่ที่บ้านเลย
แค่ยังไม่ต้องใส่เสื้อตัวนอก ก็สามารถออกจากบ้านได้อย่างปกติมนุษย์
สะดวกดีแท้ 5555

เราไปถึงเซนต์หลุยส์ตอนเที่ยงตรงเป๊ะๆเลย ก็รีบขึ้นไปที่งาน
เจอโอ๊ตเป็นคนแรก ก็เอาสัมภารกไปหาที่วางไว้ด้วยกันตรงมุมทางเดินใกล้ๆหน้าลิฟต์
พอจะเดินไปจ่ายค่าเข้างานก็เจอเนเนะกับทีมคอสเฮตาเลีย
ได้เจอเด็กสภาที่ไม่ได้เจอกันนานตั้งหลายคนแน่ะ คิดถึงมากๆเลย 

ไม่นานหลังจากนั้น แฝดน้องและน้องของแฝด (งงมั้ย? หมายถึงต่ายกับน้องโบน่ะ) ก็มาถึง
เราเห็นสภาพต่ายประคองฮาโร่มาแล้ว...นับถือในความพยายามและความอดทนมากๆเลย
ด้วยความที่สีมันไม่ยอมแห้งสนิท ก็เลยไม่สามารถจับนานๆได้
ไม่งั้นจะเป็นรอยนิ้วมือ หรือไม่ก็สีลอกหลุดติดนิ้วมาเลย
ต่ายเลยต้องขนฮาโร่มาแบบ...ถือสลับมือกันตลอดเวลาที่นั่งรถมางาน...
สุดยอดเลยว่ะไอ้น้อง!  =[]=b

ไม่รอช้า เรารีบโยนชุดให้ต่ายไปเปลี่ยน
ระหว่างนั้นเราก็นั่งประกอบลำกล้องปืนของเล่นที่อุตส่าห์ขนไปเป็นพร็อพส์
โดยฝากให้มิเชล เอ๊ย! พี่เล็งตัวจริง ช่วยอุ้มฮาโร่ไว้ก่อน โดยมีผ้ารองเอาไว้กันสีติดมือ
(แล้วโอ๊ตก็กลายเป็นเทพีส้มเช้ง กร๊าก~)

แต่ทว่า...ดูเหมือนจะถือนานไปหน่อย...
สีเจ้ากรรมเลยหนึบติดผ้า เอาไม่ออกซะงั้น
พอพยายามจะดึงออก สีมันก็หลุดติดผ้าออกมาเลย
สุดท้ายเลยต้องปล่อยให้ผ้าติดก้นฮาโร่อยู่อย่างงั้นน่ะ
กลายเป็นฮาโร่มีผ้าอ้อมไปเลย... จบเห่เอวัง...  =  ="

ก็ยังดีที่สีมันไม่ได้ลอกหลุดร้ายแรงอะไร แถมส่วนที่ผ้าติดหนึบอยู่ก็เป็นด้านล่างอ่ะนะ
เวลาอุ้มฮาโร่โพสท่าให้ถ่ายรูปก็เลยยังพอเนียนๆหลบมุมไม่ให้เห็นผ้าได้

ขี้เกียจรีพอร์ตละเอียดละ สรุปคร่าวๆเลยละกัน

เอาล่ะ...
ลองกองพร้อม
ลางสาดพร้อม
น้องส้ม(เหมือนจะ)พร้อม
แล้วพวกเราก็เข้างานไปเดินช็อปปิ้งและถ่ายรูปกัน

ต่อไปจะทำการสาดรูปล่ะนะ  -  -+

.

.

.

.

หมายเหตุ
เนื่องจากคราวนี้รูปกล้องเราส่วนใหญ่ออกมาทั้งมืดทั้งเบลอ
แถม noise แตกกระจายจนยากจะปรับให้ดูดีได้
ก็เลยต้องขออาศัยรูปบางส่วนจากกล้องน้ำตาล และกล้องฟ่าง
ขอบคุณทั้งสองคนมากๆนะ

ไปดูรูปกันเถอะ

.

.

เริ่มจากพระเอกตัวจริงของการคอสครั้งนี้...

อีนังส้ม น้องฮาโร่ส้ม (ที่ดูยังไงก็สีเหมือนไข่แดงต้มสุก)

/me โดนคนอ่านตบหัว

โอเคๆ เข้าเรื่องก็ได้จ้ะ 

.

.

GUNDAM 00

CAST
Neil Dylandy : Aisa
Lyle Dylandy : Oden

แล้วเราก็ได้คอสเป็นแฝดกันอีกครั้งนะจ๊ะต่าย  -  -+

โปรเจ็คนี้...เรียกได้ว่าเราสมยอมเพราะคำว่า "นี่ซัง" แท้ๆเลย
แบบว่าเป็นโรคแพ้คำนี้อ่ะ ได้ยินแล้วจะใจอ่อน ยอมทุกอย่าง อร๊าง~  >///<

นี่ถ้าเรามีน้องสาว(ที่แมนพอๆกัน) เราคงไม่พ้นเป็นบราค่อน(ในคราบซิสค่อน)แน่ๆ 

ไปดูรูปกันต่อเถอะ

.

.

โซนรูปเดี่ยวคุณพี่

เราพยายามแมนแล้วนะ...แต่ดูยังไงก็ยังสาวแตก...  orz

รูปนี้ปรับสว่างตอแหลมาก ด้วยความอยากโชว์คอนแทคเลนส์
แต่ก็ยังเห็นไม่ค่อยชัดอยู่ดีแฮะ ถ้าอยู่ในแสงธรรมชาติคงเห็นสีตาชัดกว่านี้

.

. 

โซนรูปเดี่ยวคุณน้อง

เออ...เอ็งหล่อว่ะ
(ไม่ได้หาเรื่องชมตัวเองทางอ้อมเพราะเป็นแฝดกันหรอกนะเว้ย 5555)

ยิงมาที่กลางใจพี่เลยสิ!

.

.

ต่อไป เป็นรูปคู่มั่งล่ะ

พี่น้องเลิฟๆ~
(ถ้าในเรื่องจริงๆทั้งสองคนได้เจอกันและได้อยู่ด้วยกันแบบนี้ก็คงจะดี  TTwTT )

แต่ข้างหลังภาพนั้นไซร้...

เพราะรักนะจ๊ะ ถึงได้แกล้ง 5555

/me หลบบาทาแฝด 

แกล้งน้องมาสองงานติดแล้ว
งานหน้ายอมให้น้องแกล้งคืนมั่งก็ได้วะ ฮ่ะๆ 

.

.

ลงรูปแค่นี้แหละ ขี้เกียจปรับแล้ว บู่ว~  =3=

คอสคราวนี้เรียกได้ว่าถ่ายรูปมาน้อยจริงๆ
รูปส่วนใหญ่ก็จะเป็นช็อตซ้ำๆกันแทบทุกกล้องอ่ะ

อุปสรรคอีกอย่างนึงซึ่งเป็นเหตุสุดวิสัยจริงๆก็คือสภาพอากาศวันนั้น
ปกติงานคอสในอาคารก็ค่อนข้างจะแสงน้อยอยู่แล้ว
ยิ่งถ้าเป็นที่นี่ ก็ยิ่งต้องอาศัยแสงธรรมชาติจากระเบียงเข้ามาช่วย
แต่ปรากฏว่าวันนั้นฝนดันตกหนัก ฟ้ามืดครึ้มสุดๆ
เลยยิ่งทำให้แสงในงานน้อยกว่าทุกที

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องออกไปถ่ายรูปในแสงธรรมชาติข้างนอกเลย
คือเรายังไม่อยากกลายเป็นพระเอกมิวสิคกลางสายฝนอ่ะนะ 
(มีคนบอก "ฉากฝนตกแบบในไอร์แลนด์ไง" แต่กรูไม่เอาด้วยหรอกว้อย!)

ด้วยเหตุนี้ พวกเราก็เลยได้แต่ถ่ายรูปอยู่แค่ในงานกับแถวๆหน้างาน
ท่ามกลางแสงอันน้อยนิดเท่าที่มีนั่นแหละ
ซึ่งถ้าไม่ใช่กล้องเทพจริงๆล่ะก็...เห็นรูปแล้วถึงกับปวดตับเลยทีเดียว
และรูปจากกล้องคอมแพคอย่างของพวกเราก็ noise แตกกระจายไปตามระเบียบ...  orz

ไม่เป็นไร ไว้หาโอกาสรีคอสแก้ตัวใหม่ เนอะ 

.

.

ถึงแม้ว่างานนี้เราจะไปซะสายทะลุครึ่งวัน ได้มีเวลาอยู่ที่งานแค่ไม่มาก
แต่ก็เป็นการคอสที่สนุกมากนะ

งานโคโคโระยังคงทำให้เราประทับใจได้เสมอ

อย่าถามนะว่าเพราะอะไร บรรยายไม่ถูกเหมือนกัน
รู้แค่ว่ามางานนี้แล้วมีความสุขอ่ะ

ทั้งบรรยากาศที่อบอุ่นเป็นกันเอง และความรู้สึกดีๆของงานโคโคโระ
ไม่เคยเปลี่ยนไปเลยนับตั้งแต่งานครั้งแรก

อยากบอกว่า ดีใจที่มีงานดีๆแบบนี้นะคะ

.

.

ว่าแล้วเราก็ขอจบรีพอร์ตไว้แต่เพียงเท่านี้

ไปอ่านรีพอร์ตส่วนของต่ายได้ที่ Oden's Blog เหมือนเดิมนะจ๊ะ

.

.

.

.

+++ เก็บตกเก็บหล่นเล็กน้อย +++

1. วิกอันนี้ทำคนจำหน้าเราไม่ได้ไปหลายคน ไม่เว้นแม้กระทั่งแม่เราเอง 

2. ตอนเราอุ้มฮาโร่แล้วถือปืนโพสท่าให้ถ่ายรูป มีคนบอก "ยังกะมือปืนพ่อลูกอ่อน"
/me กร๊ากกกกกกกก

3. งานนี้เราได้กลับมาทำหน้าที่ฝ่ายเสบียงประจำทีมคอสอีกครั้งหลังจากที่ไม่ได้ทำมานาน
คราวหน้าเมนูอะไรดีจ๊ะเพื่อนๆ?   

4. เห็นหลายคนคอมเมนต์ว่าเรากับต่ายคล้ายกันมาก
ถึงขนาดมีคนนึกว่าเป็นพี่น้องหรือฝาแฝดกันจริงๆด้วย 
นี่พวกเราคอสแฝดได้เนียนขนาดนั้นเลยเรอะ? 

.

.

.

.

++++ Special Thanks ++++

ต่าย
- ล่อลวงเราและยอมให้เราล่อลวงมาคอสเป็นแฝดกันบ่อยๆ
- ทำน้องส้มให้

โอ๊ต
- ให้เรายืมเสื้อนอกกับกระเป๋าคาดเอว
- ให้ต่ายยืมเสื้อตัวใน ตัวนอก เข็มขัด ถุงมือ ของชุดยูนิฟอร์ม
- เป็นตากล้องให้
- ช่วยถือของให้เกือบตลอดงาน

น้ำตาล
- เป็นตากล้องให้
- เอื้อเฟื้อรูปให้เรามาอัพบล็อก

ฟ่าง
- ถ่ายรูปให้
- เอื้อเฟื้อรูปให้เรามาอัพบล็อก

ขอบคุณคณะผู้จัดงานโคโคโระ ที่จัดงานดีๆแบบนี้ขึ้นมา

ขอบคุณเพื่อนๆพี่ๆน้องๆทุกคนที่มาทักทายและพูดคุยกัน

ขอบคุณชาวแอนโธ 00 ที่คอยเติมเชื้อไฟจิ้นบรรเจิดในยามค่ำคืน

และขอบคุณคนอ่าน ที่ทนอ่านมาจนถึงบรรทัดนี้ค่ะ

แต่เดี๋ยวก่อน...

เอนทรี่นี้ยังไม่จบ

เนื่องจากมีใครบางคนกำลังจะแก่ขึ้นในวันนี้

Apr.30

วันนี้เป็นวันเกิดของต่าย Oden จ้ะ

Happy Birthday กระต่ายเด้ง~ 

ขอให้มีความสุขมากๆ
เรียนดีๆ
สุขภาพแข็งแรง
คอสหล่อๆเท่ๆเป็นเสะเทวะแบบนี้ให้พี่สโตกต่อไปนะจ๊ะ 5555

อยากบอกว่ารักน้องสาวฝาแฝดคนนี้มากๆเลยจ้า 

/me กระโดดกอด 

ของขวัญ เดี๋ยวอัพให้อีกเอนทรี่ละกัน คืนนี้(เช้านี้แล้วสิ)ปั่นไม่ทันจริงๆ โทษทีน๊า  TTwTT