อย่างที่บอกไปเมื่อคราวที่แล้วว่าวันนี้เรากับพวกสมาชิกทีมคอสบางส่วนได้นัดกันไปมีตติ้งที่บ้านน้องซีเกลนะคะ จุดมุ่งหมายหลักก็คือจะไป "โดดลงเหว" กัน คนที่ไปกันวันนี้ได้แก่ เรา น้องริน ไบรอัน กิ๊ฟ และพี่โฮะ (รายสุดท้ายนี่ไม่ใช่สมาชิกทีมคอสแต่ติดตามไปด้วยเหตุผลที่ว่า "จะไปฟัดแมวกับเล่นอาวุธ")
เมื่อเช้านี้ เรานัดเจอริน พี่โฮะ กิ๊ฟ และไบรอันที่หน้าศูนย์หนังสือจุฬาฯสาขาสยามฯก่อน
รินมาถึงคนแรกเลย ตามมาด้วยพี่โฮะพอนั่งรอสักพักก็เริ่มมีการโทรตาม(จิก)คนที่เหลือ รินโทรตามกิ๊ฟ ซึ่งก็ได้คำตอบว่ากำลังเดินทางมา ใกล้จะถึงแล้ว ส่วนเราโทรตามไบรอัน แล้วก็ต้องช็อคเมื่อพบว่า...ไบรอันเพิ่งตื่น!! =[]= หลังจากกิ๊ฟมาถึงแล้ว พวกเราจึงยังต้องรอกันต่อไปจนกว่าไบรอันจะขับจอห์นนี่มาสมทบ
พอมากันครบแล้ว พวกเราก็อาศัยพ่อเราขับคุณเอนกพาไปส่งที่บ้านเกล ไปถึงตอนประมาณ 10 โมงกว่าๆได้
สิ่งแรกที่ทำเมื่อไปถึงคือการเปิดคอร์สสารพัดอาวุธ by อาจารย์ไบรอันตอนแรกไบรอันดูค่อนข้างลังเลที่จะให้บรรดาศิษย์ทั้งหลายซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นหญิง(ทางกายภาพ)ฝึกโดยใช้ดาบกับหอกจริง แต่เมื่อเรายกดาบขึ้นตวัดด้วยความมุ่งมั่นพร้อมพูดว่า "ไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิง เด็กหรือผู้ใหญ่ ถ้าลองคนคนนั้นได้จับอาวุธขึ้นด้วยความตั้งใจของตัวเองแล้ว...เขาย่อมสามารถฆ่าคนได้" ไบรอันถึงกับลงไปนั่งจุมปุ๊กอยู่กับพื้นด้วยความประจักษ์ชัดในจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ของสตรี(ที่ไม่สมควรจะนับว่าเป็นสตรี)อย่างพวกเราทันที ^ ^"
เราได้ฝึกวิชาดาบมาไว้เป็นทักษะเสริมการคอส แล้วก็ได้ดูคนอื่นๆฝึกวิทยายุทธจากไบรอัน แอบรู้สึกผิดเหมือนกันที่จำวิชากระบี่ไทเก็กไม่ค่อยได้แล้ว เลยไม่สามารถถ่ายทอดวิชาให้ไบรอันได้ ขอโทษนะไบ่ไบ๊คุง TTwTT
หลังจากนั้นเกลกับรินก็เริ่มปฏิบัติการไพรเวทคอส PJ Only กัน ตอนแรกมันเริ่มจากการที่เกลขอยืมชุดของรินมาลองใส่ พอใส่ไปแล้วปรากฏว่าเกิดอาการ "เวิร์ค~" ทั้งสองคนเลยตกลงกันว่าจะสลับชุดกันใส่
พวกเราพากันยกพลเข้าบ้านแล้วตามสองคนนั้นขึ้นไปแต่งตัว แล้วก็ได้ถ่ายรูปเล่นกันอยู่ในห้องของเกลสักพัก ตอนแรกเรากับกิ๊ฟยังไม่ได้เอาวิกของตัวเองขึ้นมาใส่หรอกนะ แต่ด้วยแรงยุของคู่ PJ เวอร์ชั่นริบะ...ในที่สุดพวกเราก็ต้องไปใส่วิกแล้วร่วมไพรเวทคอสเป็นเวอร์ชั่นชุดไปรเวทจนได้... (ก็พวกเรายังไม่ได้ชุดนี่นา TTwTT )
หลังจากเล่นรั่วบ้าบออยู่ในห้องได้สักพัก พวกเราก็นึกขึ้นได้ว่าทิ้งไบรอันไว้ข้างล่างคนเดียวนานแล้ว อีกทั้งยังสมควรแก่เวลาที่จะกินมื้อเที่ยงกันซะที พวกเราจึงยกพลลงมาถ่ายรูปเล่นข้างล่าง
และเราก็ได้กลายร่างเป็น "นางในห้องเครื่อง"นะคะ เนื่องจากเราตั้งใจว่าจะมาทำกับข้าวที่บ้านน้องเกลอยู่แล้ว พอถึงเวลาที่กระเพาะของทุกคนเริ่มเรียกร้อง...ก็ถึงเวลาที่เราต้องปฏิบัติตามความตั้งใจของเราแล้วล่ะ หึๆ -_,-+
...แล้วเราก็โดนบัญชาสวรรค์ให้ต้องเข้าครัวทำกับข้าวทั้งๆที่ใส่วิกอยู่อย่างนั้นแหละ...
กรุณาคิดสภาพไอสะ...ผูกผ้ากันเปื้อน...ยืนทำออมเล็ต...ทั้งที่ยังใส่วิกสีแดงเข้มอยู่...
/me สุดอนาถสภาพตัวเอง...แต่ก็อดขำไม่ได้... -_,-"
ระหว่างที่เราทำหน้าที่เป็นนางในห้องเครื่องอยู่นั้นเอง พวกที่เหลือก็ถ่ายรูปไพรเวทคอสเล่นอยู่ข้างนอกฆ่าเวลาไปพลางๆ มีแอบแว่บเข้ามาทักทาย+ถ่ายรูปเล่นกับเราในครัวเล็กน้อย
เราไม่รู้ว่าเราใช้เวลาอยู่ในครัวนานเท่าไหร่ แต่สิ่งเดียวที่รู้คือ...เกิดมาเพิ่งเคยทำออมเล็ตมาราธอนแบบนี้เป็นครั้งแรกในชีวิต! เราทำไปทั้งหมดตั้ง 7 จานแน่ะ! =[]=!! (จานแรกแอบเจ๊ง เนื่องจากมันติดกระทะ แต่พอเปลี่ยนกระทะแล้วก็หมดปัญหา)
พอเราทำเสร็จ ก็ได้เวลามานั่งสวาปาม เอ๊ย! รับประทานอาหารพร้อมกันแล้วนะคะ
อ้อ! ใครที่บังเอิญเจอ เส้นผมสีแดง อยู่ในออมเล็ตของท่าน...ก็จงคิดซะว่าโชคดีรับปีใหม่ละกันนะคะ -_,-+
จะบอกว่า ตั้งแต่ตอนที่เรายังทำอาหารอยู่ในครัว เราก็ได้ยินเพื่อนบ้านของน้องเกลมาเรียกพร้อมกับเอาอาหาร(อันเยอะแยะมหาศาลจานโคตรควาย)มาส่งให้ ตอนแรกพวกเรานึกว่าบ้านข้างๆนั้นคงจะเป็นร้านอาหาร แล้วก็นึกว่าทางบ้านของน้องเกลสั่งอาหารมาเผื่อพวกเรา พอมานั่งกินแล้ว คุณเพื่อนบ้านเจ้าเก่าก็ยังอุตส่าห์ยกอาหารมาส่งให้อีกหลายจาน แต่แล้วบรรดาผู้มาเยือนทั้งหลายอย่างพวกเราก็ต้องตกใจเมื่อน้องเกลบอกว่า "ทั้งหมดนี่น่ะ...เค้าให้ฟรีนะ แล้วบ้านเค้าไม่ได้เป็นร้านอาหารด้วย"
/me ช็อคค่ะ! คุณเพื่อนบ้านช่างแสนดีอะไรอย่างนี้?! ,,o[]o,,
เกลบอกว่า บ้านนั้นเขารู้ว่าเพื่อนๆเกลจะมา ก็เลยทำอาหารมาเผื่อแผ่ให้ซะเยอะเลย
หลังกินเสร็จ (ซึ่งแน่นอนว่าเหลือบานเบอะเพราะมันเยอะมาก) พวกเราก็พร้อมใจกันไปกล่าวขอบคุณเพื่อนบ้านของน้องเกล หลังจากนั้นพวกเราก็ปฏิบัติการไพรเวทคอสรั่วกันต่อ โดยคราวนี้รินกับเกลไปริบะสลับชุดกลับคืนสู่เจ้าของชุดที่แท้จริงกันค่ะ แล้วพวกเราก็ไปเล่นรั่วกระจายวายกระเจิงกันอยู่ในห้องเกลอีกตามเคย
เล่นกันไปเล่นกันมา อยู่ดีๆเราก็นึกสนุกอยากลองใส่ชุดของรินดูบ้าง ว่าแล้วเราก็ขอยืมชุดของรินมาใส่เล่นซะเลย ส่วนรินก็เอาวิกเราไปใส่เนียนเล่น
กลายเป็นว่าเราได้คอสคุณป๋าแบบสายฟ้าแลบ แล้วก็เป็นคุณป๋าที่เคะสมบูรณ์แบบมากมาย เหอๆ ^ ^"
เราคงไม่สามารถลงรูปได้ด้วยเหตุผลหลายประการ แต่ขอแนะนำว่าถ้าอยากอ่านรีพอร์ต(แบบรั่วๆ)และอยากดูรูป(รั่วๆ) ก็สามารถไปดูได้ที่ บล็อกของน้องซีเกล นะคะ (โยนซะงั้นเลยเรา... ^ ^" )
ขอพูดเรื่องเครียดสักนิดก็แล้วกันนะ
ตอนนั่งรถกลับออกมาพร้อมกับจะพาเพื่อนๆไปส่งบ้าน ระหว่างนั้นก็มีคนทางบ้านหลายๆคนโทรตามด้วยความเป็นห่วง ได้ยินข่าวจากโทรศัพท์ว่าเกิดเหตุระเบิด ตอนขากลับนี้เลยเป็นการเดินทางที่ตึงเครียดมากค่ะ ต้องนั่งฟังวิทยุติดตามข่าวตลอดเลย
ช่วงที่รถกำลังแล่นผ่านหน้าห้างซีคอนสแควร์ ตอนนั้นบังเอิญข่าววิทยุประกาศออกมาพอดีว่ามีการวางระเบิดที่ลานจอดรถห้างซีคอนด้วย พวกเราทั้งคันรถพร้อมใจกันหันขวับไปมองห้างซีคอนทันทีเลยค่ะ ไม่นึกเลยว่าหนึ่งในจุดวางระเบิดจะอยู่ใกล้ตัวขนาดนี้
หลังจากส่งไปพี่โฮะกับน้องรินถึงที่บ้านแล้ว พ่อเรากะว่าจะไปส่งไบรอันลงที่สยามฯก่อน แต่ระหว่างทางที่จะไปสยามฯต้องผ่านอนุสาวรีย์ด้วย เห็นเจ้าหน้าที่กำลังคุมสถานการณ์อย่างเข้มงวด มีการปิดถนนบางสาย พ่อเราเลยต้องขับรถออกอีกทางแล้วไปส่งกิ๊ฟก่อน จากนั้นค่อยไปส่งไบรอันเป็นคนสุดท้าย แล้วพ่อก็รีบพาเรากลับบ้าน เราเพิ่งกลับถึงบ้านเมื่อตอนประมาณ 2 ทุ่มกว่าๆนี่เองค่ะ
พอกลับมาถึงบ้าน เราก็ยังนั่งติดตามดูข่าวทางทีวีอยู่อีกพักใหญ่ๆ
ได้ยินข่าวร้ายที่เกิดขึ้นแล้วรู้สึกหดหู่จริงๆนะ ในวันสิ้นปีแบบนี้น่าจะเป็นช่วงเวลาที่ทุกคนกำลังเฉลิมฉลองกันอย่างมีความสุขอยู่แท้ๆ แต่กลับมีเหตุร้ายเกิดขึ้นในย่านใจกลางเมืองตั้งหลายแห่ง แล้วใครมันจะยังมีอารมณ์เฉลิมฉลองอย่างมีความสุขอยู่ได้ล่ะ?
ขอแสดงความเสียใจกับผู้สูญเสีย และขอภาวนาเพื่อประเทศไทย ขออย่าให้ประเทศไทยต้องมาประสบเรื่องร้ายๆแบบนี้อีกเลย TT_TT
สำหรับเวลานี้ ได้เวลาสำหรับคำกล่าวนี้แล้วสินะ...
Happy New Year
สวัสดีปีใหม่ค่ะ
/me ยังแอบขำค้างจาก Entry ที่แล้ว...
ใน Entry ที่แล้ว...มีใครสังเกตเห็น "ตัวอักษรสีเทา" รึเปล่าคะ? *_*
.
.
.
ถ้าไม่เห็น...ลองกลับไปกด Ctrl+A ดูนะคะ *_*
.
.
.
/me ขำกลิ้งดิ๊งแด่ว
/me หนีตรีนคนอ่าน
ลืมเมนต์
