และแล้ว...ความพยายามกว่าสามเดือนของพวกเราก็ออกมาเป็นรูปเป็นร่าง ถึงแม้จะทำได้ไม่ครบตามที่ตั้งใจไว้ก็ตาม...
ตั้งแต่วันศุกร์ เรายอมอดหลับอดนอน 2 วัน 2 คืนเพื่อทำชุดโกลด์คล็อธให้เสร็จทันงานนี้ให้ได้มากที่สุด โดยมีน้องเรมานอนค้างที่บ้านเราเพื่อช่วยทำชุด (อันที่จริงจะเรียกว่า "นอนค้าง" ก็คงไม่ถูก เพราะแทบไม่ได้นอนกันเลย)
วันศุกร์-เสาร์ก็มีเพื่อนในทีมแวะเวียนมาช่วยทำชุดกันหลายคน และตอนตี 2 ของวันอาทิตย์ที่ 30 (วันงาน) ท่านอาเธน่านุชก็ได้มาช่วยอยู่ทำชุดอีกแรงนึงด้วย จนกระทั่งเช้าสมาชิกทีมก็เริ่มทยอยกันมาตามที่นัดไว้ก็มีพี่ต้น พี่วี พี่จ๊อย พี่เบนซ์ แนน เฟิร์น
แต่จนแล้วจนรอดไอ้ก้องก็ยังไม่มาซะที น้องเรโทรตามก็ได้ยินข่าวร้ายว่าปีกราดามันทิสกับปีกซาจิททาเรียสมีปัญหา เพราะงั้นมันก็เลยยกมาทำกันสดๆร้อนๆที่บ้านเรา และระหว่างนั้นเราก็จับสาวๆในทีมมาแต่งหน้าทำผม(+ใส่วิก)กันปาย~ (สนุกสุดตอนแต่งคิ้วแนนกับพี่จ๊อยนั่นแหละ เหอๆ)
กว่าทุกอย่างจะเสร็จเรียบร้อยพร้อมไปงานได้จริงๆก็ปาเข้าไปเที่ยง พวกเราซึ่งส่วนใหญ่อยู่ในสภาพตัวประหลาดที่มีหัวสีสันสดใสก็แบกชิ้นส่วนเกราะลงจากรถแล้วก็จัดแจงแต่งตัวกันตรงแถวๆหลังเวทีที่พวกเราลงจากรถนั้นเลย
เนื่องจากเราไม่สามารถเห็นตัวเองแบบเต็มๆตัวได้ ก็จะขอกล่าวถึงสมาชิกในทีมเราละกันนะ
- พี่นุช คราวนี้เป็นท่านอาเธน่าที่มีออพชั่นเพียบพร้อมสมบูรณ์แบบมาก ด้วยเข็มขัดกับปลอกแขนฝีมือน้องเร และกิ๊บติดผมกับสร้อยคอของเรา
- น้องเร ถึงแม้งานนี้แพนโดร่าจะยังหาเครื่องประดับไม่ทัน แต่ก็แต่งออกมาได้ดีแล้วล่ะจ้ะ ไม่ได้ดูอ้วนอย่างที่กังวลหรอก
- พี่วี กรี๊ด~~!! ท่านไอโอเรียขา~~ พี่แต่งได้เหมาะ+เหมือนมากๆค่ะ นี่ถ้าไม่ติดว่าเกราะเราเกะกะล่ะก็เราคงขอควงเดินเที่ยวงานไปแล้ว >w< ถือว่าเป็นการคอสครั้งแรกที่น่าประทับใจมากค่ะ
- พี่จ๊อย ถึงแม้จะเป็นการคอสครั้งแรกเช่นกัน แต่ความอดทนและความกล้าแสดงออกบนเวทีของพี่นี่เรียกได้ว่าสุดยอด
- แนน เป็นแกะน้อยที่น่ารักมาก ถึงขนาดมีน้องๆในบอร์ด TSS ติดใจเชียวนะท่านมู ^ ^
- พี่เบนซ์ นี่ก็แต่งโดโกได้เหมาะมากๆ เสียดายที่แต่งได้แป๊บเดียวก็กลายเป็นพะยูนเกยตื้นไปซะก่อน ^ ^"
- มะนาว ไอโอลอสสุดเท่ ได้ข่าวว่างานนี้มีแม่ยกเพียบเพราะติดใจท่ายิงธนูกับท่า "จิ้มด้วยลูกธนู" ของพี่ท่าน
- ก้อง แกเหมาะจะเป็นราดามันทิสที่สุดแล้วล่ะ เพราะหน้าโหด+เหียกใช้ได้เลย
งานนี้โดยรวมๆก็ถือว่า OK นะ แต่อยากจะบ่นว่าอากาศร้อนมาก~ ทำไมไม่ไปจัดในที่ที่มีแอร์ก็ไม่รู้ ส่วนไอ้พื้นบริเวณหลังเวทีที่เป็นกรวดมีแผ่นหินปูแบบไม่สม่ำเสมอกันนั่นน่ะ...ก็ทำเอาเราสะดุดหกล้มข้อเท้าพลิกเอาตั้งแต่ตอนเพิ่งแต่งตัวเสร็จใหม่ๆเลย แล้วพอเราล้มปุ๊บก็หน้ามืดเป็นลมไปเลยเป็นรอบที่ 1 ต้องถอดเกราะออกให้เพื่อนช่วยพัดให้ แต่หลังจากได้นั่งพักเพื่อปรับสภาพร่างกายแล้วเราก็สามารถฟื้นคอสโม่และกลับมาใส่เกราะอีกครั้ง คราวนี้ใส่ตลอดงานไม่มีถอดเลยจนกระทั่งผ่านการขึ้นเวทีไปสองรอบ (ใส่ได้อึดที่สุดในทีมแล้วมั้งเนี่ย... ^ ^" )
ทีมของเราได้หมายเลข 35 ตอนขึ้นเวทีรอบแรก สมาชิกทีมยังอยู่ครบ มีคนไม่ขึ้น 3 คน คือน้องเร พี่เบนซ์ และพี่ต้นที่ไม่ค่อยสบาย แต่หลังจากขึ้นเวทีรอบแรก พี่วีก็มีความจำเป็นต้องกลับไปก่อน เพราะงั้นก่อนไอโอเรียจะไป เราก็ขอถือโอกาสจับมาถ่ายรูปคู่กะเราในช็อต "สงครามพันวัน" และถ่ายรูปตาม "ช็อตเด็ด" ใน Episode G(ay) เล่ม 9 ด้วยซะเลย เหอๆๆ
ตอนที่เรารู้ว่าทีมเราเข้ารอบ 10 หมายเลข เราก็เกิดอาการ panic สติแตกสุดๆ เพราะสมาชิกทีมเราส่วนใหญ่พอลงจากเวทีรอบแรกก็จะถอดเกราะวางกองไว้แล้วกระจัดกระจายแยกย้ายกันไปไหนหมดก็ไม่รู้ ลำบากเราต้องโทรตามเพื่อให้มาเตรียมตัวขึ้นเวทีรอบสอง รอบนี้แต่ละทีมจะได้เวลาในการแสดงทั้งหมด 3 นาที พวกเราก็มาคิดกันสดๆก่อนขึ้นเวทีว่าจะให้เรากับพี่นุชขึ้นไปร้องเพลง Pegasus Fantasy ด้วยกัน โดยให้โกลด์เซนต์อีกสามคนที่เหลือมาสู้กับราดามันทิสเป็นแบ็คกราวด์ จบด้วยการใช้ท่า Athena Exclamation ใส่ราดามันทิสตอนจบเพลงพอดี
การแสดงในรอบนี้ก็ผ่านไปด้วยดีนะ แต่ไอ้ช่วงรอประกาศผลนี่สิ.....นาน~~มาก~~~~ เราก็เป็นลมไปอีกรอบในระหว่างรอนี่แหละ สภาพของเราคือถอดชุดเกราะกองไว้ข้างๆแล้วนั่งแปะอยู่ที่พื้นให้เพื่อนช่วยพัดให้
แต่อยู่ดีๆเราซึ่งตอนนั้นคิดว่าคงไม่สามารถทนใส่เกราะได้อีกต่อไปกลับรู้สึกว่าควรจะใส่เกราะอีกครั้ง ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน (แต่เราก็ใส่) และแล้วลางสังหรณ์ของเราก็เป็นจริง...แบบเหนือความคาดหมายด้วย
ทีมเราชนะเลิศการประกวดคอสเพลย์!! o_O!!
เราเองก็บอกไม่ถูกเหมือนกันนะว่ารู้สึกยังไงที่ได้ เพราะก่อนหน้านี้มีข่าวลือไม่ค่อยดีนักออกมาเกี่ยวกับการะประกวดคอสเพลย์ในงานนี้ แต่ช่างมันเถอะ! ในเมื่อพวกเราได้มาด้วยความพยายามและความสามารถอย่างบริสุทธิ์ใจ ก็ไม่จำเป็นต้องไปแคร์ข่าวลืองี่เง่าพรรค์นั้นจริงมะ? ^o^
และแล้ว...เราก็กลับมาบ้านในสภาพข้อเท้าขวาบวมตุ่ย อันเป็นเหตุมาจากการที่เราหกล้มข้อเท้าพลิกตอนที่เพิ่งมาถึงงานใหม่ๆนั่นแหละ แต่ตอนนั้นเราดันไม่รู้ตัวเลยว่าข้อเท้าเจ็บ มันแปลกตรงที่ว่าเวลาเราใส่บู๊ตส้นสูงเดินทั่วงานมันไม่เจ็บเลย แต่พอกลับมาบ้านมาใส่รองเท้าแตะพื้นเรียบเดินแล้วมันดันเจ็บ ="=
ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าบวมแบบนี้กระดูกจะเป็นอะไรรึเปล่า คงต้องรอดูอาการคืนนี้แหละ ถ้าไม่ดีขึ้นก็ต้องไปหาหมอ แต่ถ้ามันดีขึ้นเราก็คงได้เดินกะเผลกไปเรียนที่มหาลัยซักสองสามวันล่ะนะ...
